Κάποτε περνούσαν χιλιάδες επιβάτες καθημερινά. Όλοι είχαν τη δική τους μικρή ή μεγάλη ιστορία.
Από απλές καθημερινές στιγμές, μέχρι δράματα αλλά και ιστορίες αγάπης και ανυπομονησίας. Και ο τόπος ζούσε και ανέπνεε συνεχώς.
Περάσαμε από το όμορφο χωριό Νικηφόρος και στη συνέχεια πήγαμε στο Παρανέστι.
Γέροι άνθρωποι στο καφενείο μας είπαν με νοσταλγία πόσο τους λείπει αυτή η καθημερινή “φασαρία”. Αυτή η κίνηση. Ο ήχος του τρένου.
Οι γραμμές έχουν χορταριάσει, κίνηση δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο αναμνήσεις.
Κείμενο – φωτογραφίες: Δημήτρης Συμεωνίδης
thessalonikiartsandculture.gr
