Το παιχνίδι του σιδηροδρόμου ήταν ιδέα του Ernest Henry και κυκλοφόρησε γύρω στο 1855. Η δομή του είναι η κλασική με εξήντα τρία ζωγραφιστά τετραγωνάκια. Οι κανόνες βρίσκονται στο κέντρο της σπείρας, παίζεται με δυο ζάρια και από δύο μέχρι έξι παίχτες.
Ο πρώτος που φτάνει στον τερματικό σταθμό (63) κερδίζει , αν καταφέρει να ξεπεράσει τα ατυχήματα, τις επιστροφές που επιβάλλουν οι κανόνες και τις καθυστερήσεις στους έξι σταθμούς που βρίσκονται στη διαδρομή.
Ο πρώτος που φτάνει στον τερματικό σταθμό (63) κερδίζει , αν καταφέρει να ξεπεράσει τα ατυχήματα, τις επιστροφές που επιβάλλουν οι κανόνες και τις καθυστερήσεις στους έξι σταθμούς που βρίσκονται στη διαδρομή.
Κάποιος κόσμος που φοβόταν τους μοντερνισμούς, έδειχνε εκείνη την εποχή δυσπιστία και επιφυλακτικότητα στο σιδηρόδρομο. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο προτείνεται ένα παιχνίδι- ταξίδι στους παίχτες. Το παιχνίδι έχει όλα τα μέρη του τρένου: Ατμομηχανή, βαγόνι με καύσιμα, βαγόνια πρώτης, δεύτερης και τρίτης θέσης, σκευοφόρους, βαγόνια τροφίμων ή μεταφοράς ζώων και ταχυδρομικά. Διάφορα έργα υποδομής όπως ράγες, διακλαδώσεις, σηματοδότηση, γέφυρες και σήραγγες αλλά και ολίγη γεωγραφία συνθέτουν το παιχνιδάκι. Το τρένο κάνει ενδιάμεσες στάσεις σε κάποιες μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Παρίσι, Μασσαλία, Νανσύ, Στρασβούργο και Μπορντώ.
salamadrail.blogspot.com
