Χθες πραγματοποιήσαμε σύντομο ταξίδι από την Θεσσαλονίκη για το Λιανοκλάδι και την Στυλίδα, προκειμένου να καταγράψουμε τις όμορφες σιδηροδρομικές διαδρομές στις περιοχές αυτές. Κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού ήρθαμε σε επικοινωνία με πολλούς σιδηροδρομικούς όλων των ειδικοτήτων. Όλοι, μας ζήτησαν να μεταφέρουμε μέσω των «Σ.Ν» την φωνή απόγνωση που ζουν οι σιδηροδρομικοί την περίοδο αυτή.
«Δεν πάει άλλο. Η καθημερινή αβεβαιότητα σε συνδυασμό με την οικονομική εξαθλίωση μας έχουν τσάκιση κυριολεκτικά ψυχικά. Είμαστε πραγματικά ράκη» μας τόνισαν. Οι σιδηροδρομικοί όπως γράψαμε και παλιότερα δέχθηκαν απανωτά κτυπήματα τόσο με τις μετατάξεις όσο και με την κατακόρυφη πτώση των μισθών τους. «Είχαμε προγραμματίσει την ζωή μας κάτω από άλλες οικονομικές συνθήκες και σε μια στιγμή όλα ανατράπηκαν. Καθένας από μας έχει τις δίκες του υποχρεώσεις. Πώς θα ανταποκριθεί σε αυτές; Πώς θα σπουδάσω τα παιδιά μου πως θα πληρώσω το δάνειο του σπιτιού μου; Είμαστε όλοι οργισμένοι και αγανακτισμένοι. Βρισκόμαστε όλοι οι σιδηροδρομικοί σε απόγνωση δεν ξέρουμε την να κάνουμε» υπογραμμίζουν. Υπάρχουν ακόμη σιδηροδρομικοί που σκέπτονται να παραιτηθούν και να βρουν την τύχη τους άλλου. «Δεν σου κρύβω πολλές φορές σκέπτομαι να παραιτηθώ και να φύγω. Δεν αντέχω αυτή την καθημερινή αβεβαιότητα» μας εκμυστηρεύτικε εργαζόμενος σιδηροδρομικός. Την τραγικότητα που βιώνουν οι σιδηροδρομικοί είναι δύσκολα να την περιγράψει κανείς με λόγια. Να ευχηθούμε οτι το κακό θα σταματήσει εδώ…
